Η εξάρτηση και οι πόνοι στη μέση του ΑΠΟΕΛ

Μια ήττα και ειδικά η πρώτη ούτε πανικό (λογικά) έπρεπε να προκαλέσει ούτε κυκεώνα αμφιβολιών

306

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Είναι τρόπος ζωής για τον οπαδό του ΑΠΟΕΛ και τον κάθε οπαδό, στην κάθε ήττα, την οποιαδήποτε ήττα, να σηκώνει σκόνη, να κάνει θόρυβο. Όπως έγινε στον αγώνα με την ΑΕΛ. Ο ΑΠΟΕΛ έπαιξε και έχασε.

Ή, καλύτερα, δεν έπαιξε και έχασε και, για να μην αδικήσω την ομάδα του Πάμπου Χριστοδούλου, η ΑΕΛ δεν επέτρεψε στον ΑΠΟΕΛ να κάνει το παιγνίδι του, έμειναν πίσω και παίκτες «κλειδιά» (Γιαννιώτας, Εφραίμ, Μπρεσάν, με τον τελευταίο να δικαιώνει τον καλό συνάδελφο Ανδρέα Πογιατζή για την ατάκα του για τον Βραζιλιάνο) και η ομάδα του Κρίστιανσεν γνώρισε την πρώτη της ήττα στο πρωτάθλημα.

Μια ήττα και ειδικά η πρώτη ούτε πανικό (λογικά) θα έπρεπε να προκαλέσει ούτε ολόκληρο κυκεώνα να ξεσηκώσει ούτε καν μουρμούρα. Από τη στιγμή που οι γαλαζοκίτρινοι έχασαν με τα χέρια κάτω και σχεδόν αμαχητί, από μια καταφανώς καλύτερη ομάδα, το πολύ μπλα μπλα και οι αφορισμοί δεν έχουν χώρο. Άλλωστε ήττες θα κάνουν όλες οι ομάδες και είναι κι αυτές μέσα στο πρόγραμμα, με τον «άλφα» ή «βήτα» τρόπο.

Στην περίπτωση του ΑΠΟΕΛ βέβαια δεν έχουν έτσι ακριβώς τα πράγματα. Δεν μένω στο παιγνίδι με την ΑΕΛ και τους λόγους της ήττας, αλλά θα το πάω ένα βήμα παραπέρα, αφού δεν εξυπηρετεί σε τίποτε, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω. Το θέμα που υπάρχει στον ΑΠΟΕΛ έχει να κάνει πιο πολύ με τη δομή της ομάδας, με αποτέλεσμα να είναι εξαρτημένη σε συγκεκριμένες θέσεις και πιο συγκεκριμένα τα επιθετικά της άκρα.

Από τη στιγμή που δεν υπάρχει ο παίκτης που θα κάνει τη διαφορά στη μεσαία γραμμή ή στη γραμμή κρούσης, τα πράγματα γίνονται εξαιρετικά ζόρικα για τους γαλαζοκίτρινους. Μπερτόλιο και Σωτηρίου κάνουν καλά τη δουλειά τους, χρειάζονται όμως «υποστήριξη» και σε κάποιες περιπτώσεις χρειάζονται και «πλάτες», από παίκτες που θα σηκώσουν την ομάδα. Τι πάει να πει «τους πίεσε η ΑΕΛ από ψηλά και δεν μπόρεσαν να σπάσουν το πρέσινγκ»; Αφού αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης του passing game του ΑΠΟΕΛ.

Όταν δεν έχεις τον ποδοσφαιριστή που θα περάσει την μπαλιά ή θα «τρυπήσει» με πάσα ή διείσδυση την αντίπαλη άμυνα, τότε, καληνύχτα! Αν πάλι δεν έχεις τον επιθετικό που θα κάνει τη μισή ευκαιρία γκολ ή που δεν τροφοδοτείται όπως πρέπει, τότε, θα πρέπει να βρεις (η ομάδα και ο προπονητής) τον τρόπο για να πάει η μπάλα στο αντίπαλο πλεκτό. Αυτό που κάνει τον φετινό ΑΠΟΕΛ να υποφέρει είναι η διαφορά του με τον ΑΠΟΕΛ όταν είχε Μαρσίνιο, Μαντούκα, Ντε Βινσέντι, Σολάρι, Αΐλτον, Τζιμπούρ, Καβενάγκι στο ρόστερ του.